Hasło krzyżówkowe „szwedzka wyspa na Morzu Bałtyckim” w słowniku szaradzisty. W naszym internetowym leksykonie definicji krzyżówkowych dla wyrażenia szwedzka wyspa na Morzu Bałtyckim znajdują się łącznie 2 definicje do krzyżówki. Latarnia Långe Jan, Olandia, Szwecja. Långe Jan jest wysoka na 41 m i jest najwyższą w kraju latarnią morską. Pomalowana jest na biało z charakterystycznym poziomym pasem koloru czarnego. Jej budowę rozpoczęto w 1783 roku, a ukończono w 1785 roku. Zdaniem niektórych historyków latarnię zbudowali rosyjscy jeńcy. Wyspa Olandia ma 137 km długości, jej szerokość waha się od 4 do 16 km. Jest oddzielona od stałego lądu Cieśniną Kalmarską. Na wyspę można się dostać przez jeden z najdłuższych mostów w Europie, liczący sobie 6 km długości Ölandsbron. Wyspa jest niemal zupełnie płaska, pocięta niewielkimi drogami, w środkowej części Ursholmen to szwedzka wyspa i latarnia morska położona na zachód od miasta Strömstad. Jest to najbardziej wysunięta na zachód latarnia morska w SuperShe Island, czyli wyspa tylko dla kobiet, to projekt Kristiny Roth, amerykańskiej bizneswoman. Nietypowy kurort położony na Bałtyku został uznany za jedno z najbardziej ekskluzywnych, ale też najbardziej niedostępnych miejsc na świecie. Jest nią Szwedzka Gotlandia o powierzchni 3144 kilometrów kwadratowych i populacji liczącej ponad 57 000 osób. Powierzchniowo jest to naprawdę duży obszar. Dla porównania powierzchnia miasta Warszawy wynosi 517 km kwadratowych. Czyli na wyspie weszłoby kilka miast tej wielkości. 7. Jak wysokie fale są na Bałtyku? Hanö to wysepka położona w regionie Blekinge, tuż przy północno-wschodniej granicy Skåne. Wyspa ma powierzchnię zaledwie 2,14km 2, najwyższy punkt ma wysokość 60 m npm, a spacer dookoła niej to ok 6 km. Możemy się na nią dostać promem z Nogersund, a rejs trwa ok 25 min. Informacje nt. cen biletów i godzin kursowania promu nW03N. Szwecja i Finlandia są coraz bardziej zaniepokojone kwestią obrony swoich bałtyckich wysp – Gotlandii i Wysp Alandzkich – przeciwko którym Rosja mogłaby prowadzić ofensywne działania w przypadku regionalnego kryzysu lub konfliktu. W połowie września Szwecja podjęła decyzję o wcześniejszym niż planowano rozmieszczeniu na stałe kompanii zmechanizowanej szwedzkich wojsk lądowych na Gotlandii. Ponadto szwedzcy wojskowi oficjalnie sprzeciwili się wykorzystaniu gotlandzkiego portu Slite do budowy gazociągu Nord Stream 2 w związku z obawami o bezpieczeństwo wyspy. W Finlandii z kolei rozgorzała debata na temat obrony Wysp Alandzkich, po tym jak fiński minister obrony zaproponował w połowie października dyskusję nad tym, czy wyspy mają pozostawać strefą zdemilitaryzowaną. O ile można się spodziewać dalszego wzmacniania potencjału obronnego Gotlandii przez Szwecję, o tyle w przypadku Wysp Alandzkich najbardziej prawdopodobne jest dążenie Finlandii do pogłębiania operacyjnej współpracy fińskich i szwedzkich sił zbrojnych bez formalnej zmiany statusu archipelagu. Gotlandia – strategiczna wyspa Gotlandia ma duże znaczenie strategiczne w basenie Morza Bałtyckiego. Szwecja obawia się, że w przypadku kryzysu lub konfliktu z NATO wyspa zostałaby zajęta przez Rosję. Szwedzcy analitycy wskazują na dwa scenariusze. W pierwszym Moskwa chcąc zademonstrować NATO, że państwa bałtyckie są nie do obrony, zajmuje Gotlandię i rozmieszcza na niej systemy obrony powietrznej dalekiego zasięgu i obrony wybrzeża, uzyskując regionalną przewagę nad siłami NATO w powietrzu i na morzu. Obawy wynikają tu z kalkulacji, że zajęcie Gotlandii nie skutkowałoby uruchomieniem art. 5 Traktatu Waszyngtońskiego, gdyż Szwecja nie jest członkiem NATO. W tym scenariuszu Rosja poprzez agresję na wyspę zwiększyłaby presję polityczną i wojskową na Sojusz bez decyzji o bezpośrednim ataku zbrojnym na państwa bałtyckie. Drugi scenariusz dotyczy sytuacji, gdy Rosja decyduje się na wywołanie regionalnego konfliktu z NATO. W tym ujęciu bezpośredni atak zbrojny np. na państwa bałtyckie poprzedzony byłby zajęciem Gotlandii oraz atakiem na infrastrukturę wojskową w Szwecji, aby uniemożliwić jej wykorzystanie przez państwa NATO. W Szwecji już od kilku lat toczy się dyskusja o konieczności wzmocnienia obrony Gotlandii. Na silnie zmilitaryzowanej niegdyś wyspie w ostatniej dekadzie szwedzkie siły zbrojne utrzymywały nikłą obecność wojskową (batalion obrony terytorialnej, zmagazynowane 14 czołgów Leopard w szwedzkiej wersji 2A5 bez załogi). Stan ten był konsekwencją redefinicji wyzwań i zagrożeń oraz zadań szwedzkich sił zbrojnych. Od końca lat 90. szwedzka armia miała prowadzić operacje zarządzania kryzysowego na całym świecie, a kolejne rządy oceniały, że nie ma konwencjonalnego zagrożenia militarnego dla bezpieczeństwa Szwecji ze strony Rosji. W 2015 roku przyjęto nową szwedzką strategię polityki obronnej i rozwoju sił zbrojnych na lata 2016–2020, która wprowadza w stosunku do Gotlandii zasadnicze zmiany. Zakłada ona rozmieszczenie na Gotlandii od 2018 roku grupy bojowej składającej się ze stacjonujących na wyspie dwóch kompanii (zmechanizowanej i pancernej) oraz kompanii piechoty, która w razie potrzeby miałaby być szybko przetransportowana na wyspę. Zakłada też wzrost liczby ćwiczeń wszystkich rodzajów sił zbrojnych na wyspie i wokół niej, w szczególności jednostek obrony powietrznej. We wrześniu br. dowódca szwedzkiej armii, gen. Micael Bydén, postanowił jednak – za zgodą resortu obrony – o wcześniejszym rozmieszczeniu na wyspie kompanii zmechanizowanej (ok. 150 żołnierzy), uzasadniając decyzję stale pogarszającą się sytuacją bezpieczeństwa w regionie Morza Bałtyckiego. W październiku z kolei wypowiedział się przeciwko wykorzystaniu szwedzkiego portu Slite na Gotlandii do budowy Nord Stream 2 przez rosyjski Gazprom, uznając, że pod przykrywką aktywności związanych z układaniem gazociągu Rosja może przygotować działania dywersyjne na wyspie. Negatywne zdanie szefa obrony nie musi się jednak przełożyć na decyzję lokalnej administracji na wyspie, gdyż magazynowanie rur do budowy gazociągu mogłoby się wiązać z lukratywnymi kontraktami. Wyspy Alandzkie – fińska pięta Achillesa? Dyskusje o statusie prawnym i możliwości obrony Wysp Alandzkich odżyły w Finlandii po aneksji Krymu przez Rosję. Debata przybrała na sile w październiku, po szwedzkiej decyzji o przywróceniu stałej obecności wojskowej na Gotlandii. Wyspy Alandzkie są terytorium autonomicznym Finlandii zamieszkanym przez alandzkich Szwedów. Akcentowanie odrębnej tożsamości odróżnia ich od szwedzkojęzycznej społeczności w Finlandii właściwej, definiującej się przeważnie jako Finowie. Archipelag jest zdemilitaryzowany w czasie pokoju (zakaz utrzymywania obiektów wojskowych i sił zbrojnych) i zneutralizowany w czasie wojny (zakaz prowadzenia działań wojennych na terytorium wysp i wykorzystywania ich jako bazy do prowadzenia takich działań) w oparciu o szereg dwu- i wielostronnych umów międzynarodowych. Najważniejsza to konwencja z 1921 roku, której stronami są: Finlandia, Szwecja, Wielka Brytania, RFN, Francja, Dania, Polska, Włochy, Estonia i Łotwa. Zgodnie z jej postanowieniami, w przypadku agresji na archipelag Finlandia zobowiązana jest do jego obrony. Rosja na mocy narzuconej Finlandii sowiecko-fińskiej umowy z 1940 roku utrzymuje na Wyspach Alandzkich konsulat, którego zadaniem jest monitorowanie demilitaryzacji archipelagu. W czasie pokoju Finlandia ma prawo do wysłania sił zbrojnych do strefy zdemilitaryzowanej, aby przywrócić porządek publiczny, a w razie konfliktu w regionie może prewencyjnie zaminować wody terytorialne Wysp Alandzkich. Mimo to istnieją obawy, że zdemilitaryzowany status archipelagu może stanowić dla Rosji zachętę do zajęcia wysp (w przypadku regionalnego kryzysu czy konfliktu) lub do prowadzenia na nich działań dywersyjnych, mających na celu np. przeciwdziałanie członkostwu Finlandii w NATO. W Finlandii za remilitaryzacją Wysp Alandzkich optują siły zbrojne i znaczna część środowiska eksperckiego. Minister obrony Jussi Niinistö już kilkakrotnie postulował dyskusję nad statusem wysp. Wprawdzie resort obrony nie przedstawił konkretnych propozycji, ale nieoficjalnie rozważane są różne opcje, w tym remilitaryzacja wysp (jednostronna lub na gruncie uzgodnień wielostronnych), zachowanie status quo przy przejęciu odpowiedzialności za obronę archipelagu także przez Szwecję, a również uzyskanie gwarancji dla statusu wysp ze strony NATO (wszystkie strony konwencji z 1921 roku, poza Szwecją i Finlandią, są w NATO). Propozycja ministra obrony spotkała się z chłodnym przyjęciem w centroprawicowym rządzie (Partia Centrum, Partia Finów, Partia Koalicji Narodowej) i krytyką ze strony lewicowej opozycji. Przeciwko zmianie statusu Wysp Alandzkich wypowiedzieli się premier i prezydent. Zwolennicy status quo argumentują, że remilitaryzacja wysp zwiększyłaby napięcia w regionie, a obecny stan umożliwia skuteczną obronę archipelagu. Remilitaryzacji wysp zdecydowanie sprzeciwiają się ich mieszkańcy i lokalne władze, które obawiają się, że pojawienie się fińskiego wojska na archipelagu byłoby wstępem do ograniczenia autonomii i zagrożeniem dla szwedzkiego charakteru Wysp Alandzkich. Podjęcie przez Helsinki działań na rzecz remilitaryzacji Wysp Alandzkich jest obecnie mało prawdopodobne ze względu na niedostateczne poparcie polityczne. Trudno byłoby też uzyskać gwarancje NATO dla wysp w związku z utrzymywaniem polityki bezaliansowości przez Szwecję i Finlandię. Można się jednak spodziewać, że dla Finlandii kwestia obrony Wysp Alandzkich będzie ważnym elementem zacieśniania dwustronnej współpracy militarnej ze Szwecją. Autorzy: Justyna Gotkowska, Piotr Szymański Też tak macie, że nie zdążycie jeszcze rozpakować walizek, a palce świerzbią tak, że dla ulgi musicie poklikać sprawdzając tanie loty? Rejsy? Bilety autobusowe? Eee… cokolwiek? Dobrze, już się bałam, że jestem sama. Mój zgrabny plecaczek spełniający wymogi kabinówek tanich linii jeszcze leży nierozpakowany po weekendzie na Malcie. Prosi się o rozpakowanie, ale ten czas lepiej spożytkować na planowanie kolejnego wyjazdu, nieprawdaż? ;) Duszek słodko spał po pracy a ja, niespokojna dusza, zaczęłam szukać jednodniowych rejsów z piątku na sobotę. Ciągle tylko te samoloty i samochody, już mam dość. A do tego choroba lokomocyjna skutecznie uprzykrza spokojne podróżowanie. View this post on Instagram Hallå! Czego byście chcieli się dowiedzieć jeśli chodzi o Szwecję? ° ° Codziennie dostaję przeróżne pytania o życie w Szwecji, od typowo podróżniczych po ekonomiczne, językowe, zdrowotne i polityczne. Nie jestem ekspertem w każdej dziedzinie, najwięcej Wam powiem o wędkowaniu i biwakowaniu w Szwecji oraz podróżach. Mogę też coś powiedzieć o szukaniu pracy, kupowaniu nieruchomości, nauce na #sfi, ale jeśli chodzi o rynek pracy, politykę itp – to zupełnie nie moja działka! ° ° Na blogu jest wpis o życiu w Szwecji, a żeby ułatwić Wam trafienie do odpowiedniej osoby, polecę kilka moich ulubionych kont na Insta, gdzie znajdziecie rzetelne informacje na poszczególne tematy. Chętnie poznam też Wasze propozycje kont na insta! ° ° ° ➳ @logoszwedia Justyna pisze o tym jak wyglądają studia logopedyczne w Szwecji. Znajdziecie też przydatne ciekawostki językowe, bo w Polsce Justyna skończyła filologię szwedzką. Jeśli planujecie studia w Szwecji to polecam zajrzeć właśnie do #logoszwedia ° ° ° ➳ @svenska_med_humla to profil Ani, która uczy języka szwedzkiego i podaje masę ciekawych źródeł do nauki, prowadzi #vocabulär i #veckansord skąd można czerpać inspiracje do nauki języka w bardzo przyjemny sposób. ° ° ° ➳ @ Karol, #fizjoterapeuta pracujący indywidualnie z pacjentami w Szwecji. Opowiada w bardzo ciekawy sposób o szwedzkiej służbie zdrowia i o tym jak tu wygląda #rehabilitacja. Temat mi (niestety…) bardzo bliski. Karol jednak pisze bez ściem i przyziemnym językiem ° ° ° ➳ @marchewkowaskandynawia Paulina to miłośniczka Skandynawii i to do niej powinniście zajrzeć, jeśli interesuje Was #literaturaskandynawska, nie tylko szwedzka. ° ° ° ➳ @my_life_made_in_sweden Zosia i jej życie w Sztokholmie. Pisze dużo o szwedzkim podejściu do życia, zarzuca ciekawostkami i robi piękne zdjęcia. Sporo wiedzy dla zainteresowanych Szwecją. ° ° ° ➳ @new_in_sweden Ania pokazuje piękne zakątki południowej Szwecji (dużo #Malmö i okolic) i bardzo lubi analizować różne wykresy, więc po wszelkie #statystyki dotyczące Szwecji to do niej, nie do mnie 🤣 ° ° ° ➳ @ Agnieszka i Konrad i ich baśniowe życie: czerwony domek, las, A post shared by Monika ⚘🇸🇪 (@bewilderedslavica) on May 11, 2020 at 1:53am PDT Parę kliknięć no i znalazłam! Kajuta dla dwojga i jedziemy! Walczę z klaustrofobią, początkowo chciałam hardcorowo – brać kajutę bez okienka, ale myśl o pierwszej w życiu nocy na bujającym statku i jeszcze w kabinie bez okna spędzała mi sen z powiek. Gdy już dojechaliśmy na miejsce poszliśmy się odprawić, pan na check-inie zaproponował „podwyższenie standardu kabiny” za 10 EUR. Podwyższenie = okno z widokiem na Bałtyk. Dla mnie zbawienie! O losie, jednak wysłuchujesz! Szczęśliwa, z biletem w ręku, z Duszkiem pod rękę, poszłam w stronę bramek. lepiej niż w kinie! A tam… Bagaże przed wejściem na pokład są prześwietlane jak na lotnisku. Biznes się kręci, nie można wnosić swojego jedzenia ani picia. Trzeba je kupować w barach i restauracjach na pokładzie statku. Ha, ale co, my Słowianie będziemy wydawać kasę na dodatkowe jedzenie? O nie, nie, nie. W plecaku już były jabłka i pajdy z suszoną szynką od teściowej, których całe szczęście nikt z obsługi nie zauważył. Uff, nasz prowiant ocalał! „Statek płynął, płynęliśmy i my” Słowianie w podróży to temat rzeka. Moja przyjaciółka, Lola, w zeszłym roku była na takim rejsie w grupie z 79 innymi Polakami i według jej raportu, napoje wznoszące w górę do bogów płynęły jak rzeka. Na moje sprawozdanie z naszego rejsu, kontroli bagaży i zakazu wnoszenia jedzenia i picia zareagowała, hmmm…, niespokojnie. „No jak to Monia, nie pozwalają wnosić picia? Jak my byliśmy, każdy miał wódę. Płynął statek i my płynęliśmy!” Nie zdziwiłabym się gdyby okazało się, że zakaz wnoszenia swoich trunków został wprowadzony na krótko po tym ich słowiańskim najeździe na Wikingów… Zachód słońca nad Sztokholmem widziany z pokładu W sobotę od 6 rano mieliśmy postój w Mariehamn, który trwał półtorej godziny. Podczas gdy inni leczyli kaca po imprezach w klubach na promie, my zrobiliśmy sobie spacer po lesie. Trochę świeżego powietrza, piękne domki i przyroda. Tak już mamy, że jak widzimy las to nic innego nam nie potrzeba do szczęścia. Wyspy Alandzkie to autonomiczne państwo, kiedyś należące do Finlandii, obecnie mówiące po szwedzku i mające swoją własną flagę, pomieszanie fińskiej i szwedzkiej. Mają domki niczym z krainy Muminków i warto zejść z promu choć na chwilę, żeby przejść się uliczkami miasta. Warto doświadczyć naszego Bałtyku z nieco innej perspektywy niż lipcowe plażowanie nad morzem ;) Sobota, 6:00 rano. Mariehamn Koszt rejsu na Bałtyku My wybraliśmy weekend, więc ceny zarówno kajuty jak i posiłków były wyższe. Dwuosobowa kajuta klasy ekonomicznej: 30 EUR bez okna, 40 EUR z oknem. Polecam z oknem! Widoki na Bałtyk nocą i o poranku są przecudne. W tygodniu cena to już od 5 EUR za osobę. Brunch: 16 EUR od osoby w weekend. W tygodniu już od 10 EUR. My tym razem jechaliśmy z Viking Line, ale słyszałam też dobre opinie o Birka Cruise i Stena Line. Następnym razem sprawdzimy którąś z tych firm. Podczas moich podróży zawsze wykupuję ubezpieczenie podróżne a najlepsze ceny znajduję dzięki kalkulatorowi ubezpieczeń. Sprawdzisz je TU. Centrum rowerowe > Trasy rowerowe > Rowerem (prawie) dookoła Bałtyku < Wróć do listy wyszukanych tras Region Region przez który przebiega trasa. Typ roweru Polecany typ roweru, którym najłatwiej będzie pokonać całą trasę. Czas Czas jaki należy przeznaczyć na pokonanie całej trasy bez zatrzymywania się w punktach postojowych oraz przy atrakcjach. Dystans Liczba kilometrów do przejechania, począwszy od punktu startowego do punktu końcowego trasy. Poziom trudności Bardzo łatwa – trasa bardzo łatwa, bez dużej ilości wzniesień i podjazdów, z dobrą nawierzchnią Łatwa – trasa ze zdarzającymi się wzniesieniami i podjazdami, z nielicznymi trudnymi momentami do pokonania Trudna - z podjazdami i zjazdami, z momentami trudnej nawierzchni Ekstremalna – trasa bardzo trudna, z dużą ilością wzniesień i podjazdów z trudną nawierzchnią i momentami do pokonania Trasa familijna Całą trasę, bez większych problemów, można pokonać z dziećmi na rowerach lub w przyczepkach/fotelikach rowerowych. Pętla Możliwość rozpoczęcia i zakończenia trasy w tym samym miejscu. Rodzaj trasy Trasa – trasa bez oznaczeń, wytyczona przez samego rowerzystę Szlak – trasa znakowana, wytyczona odgórnie przez instytucję, organizację lub urząd Nawierzchnia Procentowy podział nawierzchni najczęściej spotykanej na trasie. Rowerem dookoła Bałtyku - opis trasy Wyprawy rowerowe zawsze niosą ze sobą wiele dylematów. Dokąd pojechać, co zabrać ze sobą, jak wyrobić się w czasie urlopu? Pytań jest wiele, ale gdy uda się wszystko zaplanować pozostaje już tylko ruszać przed siebie! Pierwszym etapem naszej podróży był lot tanimi liniami z Poznania na lotnisko Sztokholm-Skavsta. Rozkręcone rowery, zapakowane w walizki rowerowe doleciały bez żadnych problemów. We wszystkich krajach na naszej trasie, z wyjątkiem Polski, można rozbić namiot praktycznie wszędzie. Tak też wyglądał nasz pierwszy nocleg. Drugiego dnia, po około 120 km podróży przez niesamowite, szkierowe wybrzeże Szwecji dotarliśmy do Sztokholmu. W samym mieście warto wybrać kemping Bredäng, który jest pięknie położony nad jedną z tamtejszych zatok. Sam Sztokholm łączy w sobie klimat starego portowego miasta, nowoczesną architekturę oraz dziką przyrodę z mnóstwem wysepek, skał i lasów. Szwedzi są uśmiechnięci i przyjaźnie nastawieni do etapem naszej podróży był rejs promem na Wyspy Alandzkie. Rejs dostarcza rewelacyjnych widoków, pozwala wyspać się na normalnym łóżku, a przy tym jest stosunkowo tani. Po obfitym i, jak na skandynawskie warunki, niedrogim śniadaniu (10 €), wysiedliśmy następnego dnia rano na opustoszałym terminalu w Mariehamn. Pogoda pomimo pewnych obaw nadal była ciepła i słoneczna. Mimo, że Alandy zamieszkuje niespełna 30 tys. mieszkańców, ruch w tym największym mieście był całkiem spory. Objechanie trasy wokół wyspy zajęło nam półtora dnia. Jednak chcąc dokładnie zbadać te przepiękne, należące do Finlandii wyspy warto wybrać się tutaj nawet na tydzień. Wyspy Alandzkie oprócz tego, że są rajem dla żeglarzy i wędkarzy, mają także ciekawą historię oraz niebywale sprawną Alandów kolejny prom zabrał nas w dalszą drogę. Archipelag wysp Alandzkich jest bardzo rozległy, dlatego w drodze do Finlandii można zobaczyć miliony małych, niesamowicie malowniczych bezludnych wysepek. Po dopłynięciu do Turku odjechaliśmy kawałek od miasta i po raz kolejny rozbiliśmy obóz nad losowo wybranym jeziorem. Droga z Turku do Helsinek biegnie równolegle do autostrady, dlatego ruch był bardzo mały. W Finlandii krajobraz staje się zdecydowanie mniej pofałdowany, ale to dalej Skandynawia. Jeżeli chodzi o drogi to praktycznie całą wyprawę pokonaliśmy po drogach asfaltowych korzystając z tras wyznaczanych na mapach Google. Helsinki przywitały nas upałem i nowoczesną architekturą. Dużym zaskoczeniem były też ogromne ilości ludzi dojeżdżających do pracy na rowerach szosowych, a także przypływających pod same biura motorówkami... Trudno się jednak dziwić rowerzystom, gdyż stworzona dla nich infrastruktura jest nie tylko świetnej jakości, ale też rewelacyjnie przemyślana, wręcz przyszedł czas na Estonię i Talinn, do którego dopłynęliśmy promem w parę godzin. Na miejscu czekali już na nas znajomi, którzy poza zapewnieniem nam noclegu, postanowili pokazać nam swoją stolicę w całej okazałości. Odrestaurowane uliczki, mnóstwo restauracji i barów sprawia, że wieczorami średniowieczne centrum miasta nabiera niesamowitego uroku. Z drugiej strony jest to miasto dużych kontrastów, w którym obok nowoczesnych biurowców, stoją stare, rozpadające się chatki. Od wjazdu do Estonii, w każdym kolejnym kraju spotykaliśmy coraz więcej komunistycznych pozostałości. Droga do Parnawy była niesłuchanie płaska i mozolna, ale nagrodą było piękne miejsce na nocleg na plaży nad samym tego momentu zmierzaliśmy wzdłuż wybrzeża trasą Eurovelo 10 w kierunku Rygi. Na Łotwie, po wielu dniach słońca dopadła nas w końcu deszczowa i wietrzna pogoda, ale na szczęście był to tylko jeden dzień. Po drodze spotkaliśmy wielu rowerzystów z najróżniejszych krajów, tak jak my objuczonych sakwami. Na Łotwie zanocowaliśmy na przepięknie położonym nad brzegiem morza kempingu Rocks. Stolica Łotwy pokazała nam się od mocno zaniedbanej strony. Nie mieliśmy jednak czasu na dokładniejsze zwiedzanie Rygi, która podobno jest równie ciekawa, jak inne miasta na naszej kolejnych paru dniach jazdy dotarliśmy do litewskiej miejscowości Kurtuvenai. Poza kościołem i dworem mieści się tu mały kemping, gdzie zrobiliśmy sobie dzień odpoczynku. Po zebraniu sił ruszyliśmy dalej w kierunku Polski. Po najdłuższym, bo aż 185 kilometrowym etapie naszą wyprawę zakończyliśmy wieczorem w Ełku. Na trasie nie mieliśmy żadnych złych przygód, drogi były równe i szerokie, a kierowcy, aż do granicy z Polską, kulturalni i potrafiący wyprzedzać rowerzystów szerokim łukiem. Trudności na trasie Złe oznakowanie trasy Wyprawa rowerowa - co zabrać Wyprawy rowerowe to na pewno duże wyzwanie logistyczne. Co zabrać ze sobą? Wstawianie całej listy rzeczy trochę mija się z celem, ponieważ każda wyprawa jest inna. Inaczej spakujemy się na wyjazdy rowerowe po Polsce, a inaczej za granicę. Warto jednak trzymać się kilku podstawowych zasad bikepackingu. Najlepszy rower na długie wyprawy to znany każdemu trekking lub rower wybrać rower z piastą wielobiegową i np. paskiem zębatym, gdyż czyszczenie łańcucha na wyprawie bywa naprawdę i tylny bagażnik pozwoli dobrze rozłożyć ciężar, co wpływa na bezpieczną na dynamo i błotniki przydadzą się w czasie jazdy w złej pogodzie i podstawą są wodoodporne sakwy akcesoria takie, jak multitool, łatki, dętka, pompka, kurtka przeciwdeszczowa itd. Trzeba być gotowym na różne warunki od upału, aż po deszcz i wichurę, a także na wszelkiego rodzaju kontuzje, dlatego apteczka rowerowa jest obowiązkowa. Z drugiej strony dobrze jest zachować umiar tak, aby rower był jak najlżejszy. Nasze nogi docenią to zwłaszcza na na rower jest niezbędnym elementem ekwipunku, bez którego trudno wyobrazić sobie dalszą wyprawę. Wbrew pozorom nie chodzi tutaj o jego rozmiar po złożeniu, ale raczej o łatwość jego rozstawiania. Gdy pod koniec dnia dopadnie nas deszcz lub chmara komarów, wskoczenie do rozłożonego w kilka sekund namiotu jest genialną sprawą. Dlatego wszelkiej maści namioty błyskawiczne, zwijane w charakterystyczne koło są tutaj strzałem w dziesiątkę. Ich przewożenie nie stanowi żadnego problemu. Wystarczy położyć namiot na płasko, na tylnych sakwach i przyczepić gumowymi ekspanderami. Jeżeli zdecydujesz się jechać tą trasą, pamiętaj by sprawdzić takie zmienne jak aktualne warunki pogodowe, drogi zamknięte z powodu remontów, zmiany w ruchu. Opisana trasa jest tylko inspiracją i może być podstawą do planowania wyjazdu, gdy zostaną zachowane wszelkie środki ostrożności po stronie planującego. oraz twórcy tras nie są w żaden sposób odpowiedzialni za uszczerbki na zdrowiu i mieniu, powstałe podczas pokonywania danej trasy rowerowej. Podobne trasy w regionie O wyprawieGotlandia, Alandy, Saaremaa - wyspy Bałtyku Największa wyspa Bałtyku - Gotlandia Ptasia skała Stora Karlso - największa kolonia morskich ptaków na Bałtyku Archipelag Alandów - wyspa Fasta Aland Saaremaa - Park Narodowy Vilsandi Park Narodowy Kemeri na Łotwie Park Narodowy Tyresta w Szwecji Stare miasto w Rydze i w Tallinnie Wokół Bałtyku rozrzucone są setki wysp - to perły północnej przyrody. Utworzono na nich parki narodowe chronięce najcenniejsze obszary wybrzeża naszego niewielkiego morza. Gotlandia Największa wyspa na Morzu Bałtyckim to przedsmak prawdziwej północy. Na skalistych klifach zobaczyć można hałaśliwe kolonie morskich ptaków: alek, nurzyków i nurników. Przylegająca do Gotlandii skała Stora Karlso to najruchliwsza i największa kolonia ptaków na Bałtyku. Wzdłuż wybrzeża Gotlandii występują nieznane w naszej części wybrzeża ostańce skalne. Alandy Ten mało znany archipelag rozpostarty między Szwecją a Finlandią kryje w sobie niezywkłe bogactwo form małych i średnich skalistych wysp, na których można spotkać wielu przedstawicieli północnej fauny i flory. Połowę dnia spędzimy na pokładzie promu, z którego zobaczymy labirynt cieśnin i zatoczek. Drugą połowę dnia eksplorować będziemy największą z wysp. Na niewielkich jeziorkach zobaczyć można perkozy rogate w okazałej godowej szacie. Charakterystycznym nawoływaniem o swojej obecności poinformują nas czarno-białe ostrygojady. W przypominającycm tundrę krajobrazie spotkamy lęgowe kaczki edredony i lodówki. Saaremaa Największa estońska wyspa na Bałtyku i zachodnie wybrzeże Estonii oferuje dużą różnorodność krajobrazów. Wysokie klify, piaszczyste i kamieniste plaże z fokami, jeziorka w pometeorytowych kalderach to tylko wybrane krajobrazowe perły. ProgramDzień 1 Przejazd z Warszawy do Rygi Wyjazd z Warszawy o 7:00. Przejazd na Łotwę w okolice Rygi. Zakwaterowanie. Dzień 2 Park Narodowy Kemeri, rejs do Sztokholmu Wędrówka po Parku Narodowym Kemeri - obserwacje ptaków i roślin na torfowiskach. Po południu o 17:30 wypływamy promem z Rygi do Sztokholmu. Rejs przez Zatokę Ryską. Nocleg w kabinie na promie. Dzień 3 Park Narodowy Tyresta, rejs na Gotlandię Dopłynięcie do Sztokholmu o 10:30. Wizyta w Parku Narodowym Tyresta. Przejazd od Nynashamn i wypłynięcie do Visby na Gotlandii. Dzień 4 Gotlandia - objazd wyspy Gotlandia - objazd wyspy. Nadmorski rezerwat przyrody Digerhuvud - malowniczy fragment skalistego wybrzeża. Wędrówki pośród ostańceów skalnych Langhammars i Folhammar. Wizyta w starym porcie. Dzień 5 Ptasia wyspa Stora Karlso Rejs z Gotlandii na ptasią wyspę Stora Karlso. Wędrówki i obserwacje ptaków na wyspie Stora Karlso. Dzień 6 Wycieczki po Gotlandii i przeprawa do Nynashamn Wycieczki po Gotlandii i przeprawa do Nynashamn. Nocleg w okolicach Sztokholmu. Dzień 7 Eksploracja Wysp Alandzkich Przeprawa na Alandy 7:10-13:45. Eksploracja głównej wyspy Archipelagu Alandów - Fasta Aland. Na skalnych jeziorkach pływają pięknie ubarwione perkozy rogate. Krótka wizyta w porcie Marienhamn. Dzień 8 Fasta Aland, prom do Tallinna Całodzienna eksploracja wyspy Fasta Aland, wędrówki skalistym wybrzeżem, obserwacje ptaków i wizyta przy starej rosyjskiej twierdzy. Wypłynięcie do Tallinna o północy. Dzień 9 Rezerwat Matsalu, klify w Paldiski, Saaremaa Wybrzeże Bałtyku między Tallinnem a wyspą Saaremaa. Rezerwat Matsalu - bardzo płytka i bagnista zatoka Bałtyku lub wędrówka kładkami po torfowisku w rezerwacie Marimetsa. Wysokie klify w Paldiski i przeprawa na wyspę Saaremaa. Dzień 10 Saaremaa - PN Vilsandi, Kuresaare Eksploracja Parku Narodowego Vilsandi. Wizyta w stolicy wyspy w Kuresaare. Jeziorko w kraterze Kaali. Dzień 11 Powrót do PolskiWarunkiCena obejmuje: Transport: bus Przeprawy promowe z noclegami (kajuty 4-osobowe, 2 śniadania): Ryga-Sztokholm, Alandy-Tallinn Pozostałe przeprawy promowe: Sztokholm-Visby, Visby-Sztokholm, Sztokholm-Alandy Uroczysta kolacja inauguracyjna na promie Ryga-Sztokholm Całodniowa wycieczka i rejs na ptasią wyspę Stora Karlso Zakwaterowanie: 3-4-osobowe pokoje w hostelach lub domkach 3 noclegi na Gotlandii, 2 noclegi na Saaremie, 1 nocleg koło Sztokholmu, 1 nocleg na Alandach, 1 nocleg koło Rygi Opiekę przewodnika-przyrodnika Ubezpieczenie: KL do 10 000 EUR | NNW do 15 000 PLN | BP do 1000 PLN Składkę na Turystyczny Fundusz Gwarancyjny - 10 PLN Podatek VAT Cena nie obejmuje: Wyżywienia poza 1 kolacją i 2 śniadaniami na promach Liczba uczestników: 7 - 14 osób Zaliczka przy zgłoszeniu: 1200 PLN Pierwsza część ceny: 3950 PLN płatna do 30 dni przed wyjazdem, druga część: 90 EUR płatna na 30 dni przed wyjazdem po kursie sprzedaży EUR mBanku na to samo konto Klubu Podróży Horyzonty lub na nasze konto EUR. Ponad 6000 kilometrów wzdłuż linii brzegowej Morza Bałtyckiego przebyli wspólnie Pan Michał Cichecki, jego żona Sylwia i dwie córki. Gdy realizowali pierwszy etap swojej podróży, młodsza, Klara miała zaledwie roczek, starsza, Laura – trzy lata. Na przeszkodzie nie stanęły ani wczesne pobudki, ani ciągłe przemieszczanie i codzienne zmiany kwater. Piękne widoki, emocje i chwile spędzane w rodzinnym gronie wynagradzały wszystkie trudy inne niż wszystkiePlan wycieczki dookoła Morza Bałtyckiego zrodził się w 2012 roku. Jak przyznaje pan Michał, całość została skrupulatnie zaplanowana:Przypominało to trochę zabawę „połącz kropki”, w której wyłania się obraz pięknego motyla. Im bardziej przyglądaliśmy się mapie, tym nasza podróż bardziej się rozrastała. Postanowiliśmy więc podzielić ją na kilka mniejszych etapów i krok po kroku, z pasją, skupieniem i konsekwencją, doprowadzić do realizacji. Dlaczego akurat Bałtyk? – Być może jego magia nie działa na pierwszy rzut oka, być może brakuje mu przepychu innych mórz, nad jego brzegiem nie ma wielkich pasm górskich, żadnych wulkanów, wody też nie są najcieplejsze na świecie. Jego piękno i temperament są subtelniejsze. Ma inne atuty: tajemniczą aurę, fiordy, klify, piaszczyste plaże, malownicze porty, średniowieczne miasta, skandynawskie metropolie, dziką przyrodę i bogatą historię ery Wikingów oraz Ligi Hanzeatyckiej – tłumaczy Pan rozpoczęła się w Sztokholmie, prowadziła przez północną Szwecję, Finlandię drogą na południe do Helsinek a następnie przez trzy republiki bałtyckie Estonię, Łotwę i Litwę. Dalej wzdłuż polskiej i niemieckiej linii brzegowej, przez Danię i „Szwedzką Rivierę” z powrotem do Sztokholmu. Łącznie 70 dni podróży rozłożonej na 5 etapów w latach I: Fiordy i Święty MikołajPierwszy etap zakładał podróż ze Sztokholmu przez Tornio aż do Helsinek. Jedną z największych atrakcji na tej trasie było Wysokie Wybrzeże po szwedzku nazywane Höga Kusten – najwyższa na świecie linia brzegowa po ostatnim zlodowaceniu. Z lądu znajdującego się na wysokości 300 metrów można podziwiać piękne krajobrazy z okazałymi fiordami. Morze wdziera się tam w głębokie doliny pomiędzy skalistymi wzgórzami pokrytymi gęstym 2000 roku Höga Kusten zostało wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Po tygodniu wyprawy, Pan Cichecki z rodziną dotarli do Finlandii. Jednym z przystanków było Rovaniemi, miasto Świętego Mikołaja. To magiczna granica między bajką a światem rzeczywistym, gdzie odzyskuje się ekscytację i dziecięcą fantazję. Wyobrażałem sobie to miejsce zimą, z mnóstwem śniegu, świątecznych piosenek, dzwonków i tłumów uśmiechniętych ludzi. Ale nie żałowałem, że dotarliśmy tam latem. Nasza wizyta w wiosce Świętego Mikołaja była wyjątkowa i zapamiętam ją na zawsze – wspomina Pan II: Powrót do średniowiecza i litewskie delfinyDrugi etap zaczął się od bardzo mocnego akcentu – Tallina, stolicy Estonii nazywanej średniowieczną perłą Europy. – Będąc tam, trudno nie zwracać uwagi na architekturę. Gdy przechadzaliśmy się placami i uliczkami, uwodziło nas piękno tego miasta. Z platform widokowych na wzgórzu Toompea widać starówkę w całej okazałości. W dawnych czasach szlachta mieszkająca na wzgórzu przychodziła w te miejsca i patrzyła na kupców i rzemieślników w miasteczku Tallinie wciąż można poczuć ducha tamtych lat – zapewnia Pan Cichecki. Po Estonii przyszedł czas na kolejne kraje bałtyckie: Przemierzyliśmy Łotwę, zahaczając o plażę w Saulkrasti, Rygę z bajeczną starówką, nowoczesny kurort Jurmałę czy Windawę, która ze swoją niezliczoną ilością placów zabaw jest prawdziwym rajem dla dzieci. Na Litwie trafiliśmy chociażby do delfinarium w Muzeum Morskim, położonym na Mierzej Kurońskiej przy wejściu do portu w Kłajpedzie. Podziwialiśmy tam również unikalne krajobrazy z największymi ruchomymi wydmami w III: W poszukiwaniu wspomnień i hobbitówPan Michał z żoną i córkami na co dzień mieszkają w Irlandii. Polski etap podróży wokół Bałtyku był więc znakomitą okazją, żeby odwiedzić najbliższych oraz przywołać dawne wspomnienia. Pamięć szczególnie mocno odżyła w Krynicy Morskiej podczas spotkania z siostrą: Kiedy byliśmy dziećmi, spędzaliśmy całe wakacje w Mikoszewie, 30 km od Krynicy. Przeżyliśmy tam wiele wspaniałych chwil. Czułem się szczęśliwy, że po latach, w podobnych okolicznościach możemy zjeść wspólny obiad z naszymi z rodzinami. Przemierzając polskie wybrzeże Państwo Cicheccy zatrzymywali się w Trójmieście, Władysławowie, Ustce, Mielnie, Kołobrzegu, Rewalu i Świnoujściu, wszędzie znajdując urocze zakątki i chwile niemieckiej stronie, niezwykłym zaskoczeniem okazała się niewielka wioska rybacka Gothmund, położona na przedmieściach Lubeki – Podczas naszej podróży odwiedziliśmy wiele pięknych miejsc, ale nie ma wątpliwości, że wioska Gothmund jest jedną z najbardziej magicznych, jakie kiedykolwiek widzieliśmy. Przytulne ceglane domki, doskonale utrzymane trawniki i uliczki, idylliczne ogrody i sady. A wszystko wolne od samochodów, trochę nierealne, jakby w ogóle nietknięte przez czas. Wioska wyglądała jak Shire z Władcy Pierścieni, brakowało jedynie kilku hobbitów – żartuje Pan IV: Po dwóch stronach najdłuższego mostu świataKolejny epizod podróży obejmował przede wszystkim Danię i Szwecję. – Urzekła nas Kopenhaga, jej kolorowe fasady wzdłuż kanału Nyhavn i Ogrody Tivoli. Obiecaliśmy sobie, że kiedyś tam wrócimy. Dużym przeżyciem było też pokonanie Mostu Nad Sundem – najdłuższego na świecie mostu łączącego dwa państwa. Składa się z 4 km podwodnego tunelu, 4 km prowadzących przez sztuczną wyspę i 8 km przeprawy nad cieśniną Sund. To godny podziwu cud inżynierii – zachwala Pan Szwecji na odwiedzenie czekało Malmo ze swoją wieżą Turining Torso, Kaseberga ze składającym się z 59 głazów tajemniczym kręgiem Ales Stoner, nazywanym też szwedzkim Stonehange i Ystad z wąskimi uliczkami znanymi z kryminalnych powieści Henninga Mankella. Zwieńczeniem była wycieczka na duński Bornholm – wyspę, która według legendy powstała po tym, jak Bóg wziął w garść najlepsze części Skandynawii i rzucił je w środek V: Brakujący elementPo 4 latach, przyszedł czas na brakujący, domykający odcinek trasy wokół Bałtyku. Startując z Ystad, nasi bohaterowie podziwiali łagodne przybrzeżne krajobrazy aż do Karlskrony, po drodze zatrzymując się na wędrówkę po Parku Narodowym Stenshuvud. Następnie odwiedzili uroczą małą wioskę Kristianopel i udali się do Kalmaru, a stamtąd na wyspę Öland, gdzie podziwiali jedną z najwyższych i najsłynniejszych latarni morskich w Szwecji Långe Jan. Później zawitali na intrygującą wyspę Gotland i przemierzając kilka następnych miast, dotarli do Sztokholmu – miejsca, w którym zaczęła się ich stolicy Szwecji udało się jeszcze złapać prom płynący na Alanady – archipelag składający się z 6500 wysp. Skakaliśmy z jednej na drugą, ciesząc się surowym pięknem i świeżym powietrzem tego małego raju położonego przy wejściu do Zatoki Botnickiej. Główną atrakcją była wędrówka Ścieżką Trolli w Gecie, która wynagrodziła nas spektakularnymi widoki na morze – wspomina Pan mądrośćMnoga objętość materiałów z podróży nie pozwala nam przedstawić wszystkich szczegółów wyprawy. Zainteresowanych odsyłamy na blog, na którym Pan Michał dzień po dniu, na bieżąco ją podróżowanie to wspaniały sposób na wzmocnienie relacji pomiędzy rodzicami i dziećmi oraz bardzo ważna część ich edukacji. O wiele ważniejsze niż szkolne lekcje jest odkrywanie nowych miejsc, poznawanie nowych ludzi, czy wspólne próbowanie nowych rzeczy na różne jak przez te lata nasze córki zmieniają się w zapalone podróżniczki, było niesamowitym przeżyciem. Jako rodzice staramy się zapewnić naszym córkom najlepsze dzieciństwo i wychowanie. Wierzę, że rezygnacja z komfortu własnego domu, zabieranie ich na wycieczki i wystawienie na nowe otoczenie od najmłodszych lat są najlepszą inwestycją w ich edukację – z pasją opowiada Pan Cichecki. Zwraca również uwagę, że bez pomocy innych ludzi, nie udałoby się zrealizować całego planu: Być może to najlepsza rzecz, której się nauczyliśmy i którą możemy dzielić z naszymi córkami: nigdy nie bądźcie nieśmiali w szukaniu mądrości i pomocy od innych! Zauważyłem niepisane prawo, że kiedy robimy coś dla pieniędzy lub sławy, ludzie to wyczują, ale kiedy robimy coś z pasji, zaczynają być dla nas hojni. Zadziwiła mnie otwartość i chęć pomocy, z którą się spotkaliśmy. To niewiarygodne uczucie wiedzieć, że życie to nie tylko biznes, praca i wyprawy to świetna okazja na rozwijanie pasji u najmłodszych i zacieśnianie więzi

szwedzka wyspa na baltyku